NÂZ Makamı

Geç kalınan öykülerin pişmanlığını omuzlarıma çöken tonlarca ağrıdan idrak ediyorum
Ölüyorum …
Belki de ölmekten beter oluyorum her güneş doğduğunda ve geceye bakan pencerenin kenarında girdaplara düş düşürürken anlıyorum.

Anlamak bu kadar zoruma gitmemişti , Kıvranıyorum!
Alemin göğsü sancılanıyor , tasası neden bizim avucumuzu hane biliyor?

Vaatler beyhude!
Kaldırımlar Buz kesmiş , yalnız ve sakin yağmurun komşusu artık güneş yada buda Hurafe de…

” Ben kendimin celladı oldum, oluk oluk kanımı akıttım “
Cesedimi Toprağa gömmeye cesaretim yok , denizlerin dalgasına bıraktım Nereye varır bilinmez hangi balığın midesine yem gider tenim …

Geç kalınan öykülerin bir pişmanlığı da bende!
Üstadın dediği gibi ; “ Bu şehir girdap gülüm , Girdapta Ölüm”

Hangi hengamede değer verdiklerimiz uğruna Girdaba düşüp ölüyoruz, Deli yüreğim ;

” Sen Delirmişsin “ !

Esma Mina Saraç

Kasım dengesizdi , bir gülüp bir yara çizdi... derimde iz , kalbimde his bıraktı !

Kasımdı , haddinden fazla Kasım ;

Yarına susmak istiyorum , gün doğarken susayabilmek adına Laşey
Arınmak istiyorum zamanın yoksulluğundan , tülbentimin altına sakladığım saçlarımın teline aşk (d )olsun , bulutlara elimi değdirebileyim yağmurları ümitlerimizle tebessüm provalarına adım atışlarımızın göğsüne indirebilmek için.

Bir Ateş var sol yanımda senin en sevdiğin adı “ Alev “ Laşey.

”Alev “ sürgünlere yol alan u/mutsuz akşamlara biletimizi kesen.
Her seher vakti umut olur güneş doğar öğle olur ilkindi girer alnımıza bir harf dokunur hüzün biner omuzlarımıza , akşam olur ve girdaplarda aşk’ı ararız.

Biz çok yanlış ümitlerde dolanmışız , oyalanmışız Laşey.
Bir Hiç kalmışız , bedenimiz kırışıklıkları evlatlık edinmeye başlar iken!

Yarına susmak istiyorum gecenin fecrinden nem almak , dudaklarımdan aşk dökülsün , umudum ol istiyorum Laşey , Fazla mı bir şey , umudum ol son bahar’da gül ve Topraklara tohum atabilme cesaretim ol.

Ve ;

Şedde’li bir Laolurum sükutunun derininde!

La diye çığlığı basıp.
LaL olurum varlığında ..
La olurum yine yokluğunda…

bir Elif miktarı Laşey!
Nazar et gözlerime iki satırlık harf dök başımdan aşağı (!)
Beni yarına bahtiyar kıl Laşey , Enfa canımı haylice yakıp gitti.

Solgun yapraklarda , enkaz altlarında arat beni

Yada ;

Sen en iyisini içine s/akla beni Laşey : İçine S/akla!
Aklayabildiğin kadar!

Esma Mina Saraç

Saat Dört ;

Herkesin kalemi avucunun içinde hissettiği an aklına düşen ve mürekkebini o’na dair akıtacağı biri vardır , Rabbim diyorum üç noktalara bürünüp utanıyorum!
Sevda diyorum
- Kara diyorsun …

Kara Sevdaya tutuldum demek cazip geliyor gönül dilime, yapraklar bugün üzerime düşüyor beyzade , siyahı bulmaya çalışıp kahveye varan gözlerim üşüyor rüzgarların esirinde.
Sözleniyorum son baharın gelişi ile.
Sen varmışsın gibi yoksun hayat denilen mızıkçı bebeğin oyununda.
Tozlu raflarımda asılı kalmış adın , adın ki göğsümde kendimi bildim bileli yazılı olan imzalı tenim!

Gözlerimi diktim ayak uçlarından saçlarının teline dek :
Günah dediler , göz süzme yarin üzerine günah …
Sevap dedim O’na bakmak şükretmek Allah’a sevap…
Lakin güçsüz bir kelebek oluyorum günler geçtikçe , ölmekten değil seni bir kes daha göremeden gözlerimi yummaktan korkuyorum! Keyfimi kaçıran bir şeyler var sukuta bürünüyormuşsun gibi geliyorsun zihnime ,bulutlara kaş çatarmış gibi yapıp harfleri kısırlaştırıyorsun sanki …

Gülerek ağlıyorum bu defa, yorulduğumu hissettiğim an kadehimden bir damla seni içiyorum , işte sana gülebilir misin? Dediğim vakitler güçsüz kaldığım vakitlerdir beyzade!
Akrep yelkovanı kovalıyor , her şey mi içimde ki sevdama tezat düşüyor kardeşim bir beşer , bir kalem , bir ölü bile …

Oysa Ben , Saat Beş ;
Ezan vakti yaklaşıyor on yedi dakikayı geri saymaya başlasam şeytanın işi işte uyuya kalırım masanın başında , sandalyeye oturmuş ve dizlerimi göğsüme çekmiş bir vaziyetteyim dirseğimi masaya dayamış ah çekermişcesine avucumu sıkıp başımın sol köşesine yerleştirmişim , sağ elimde dolma kalemim kalemi ağzıma götürüyorum …

Dilim ile temas ederse seni düşürür mü sayfama ?
Zorlama kendini
- Sakın zorlama melekem, kırılırım …

Camdan bir ışık kesişiyor göz bebeğim ile , doğmak istersen vasiyetimi akıtıyorum damla damla , sigara dumanı geliyor camın aralığından burnumda tütün tütüyor , burnumda sen …
Tütün deyince akla ilk düşen sen , kalkıp bakmak istemiyorum kim tüttürüyor diye aklım beyzade ile sarılmışken , örtüşmüyor harflerim gözlerim ile …

Seni İstiyorum bu gecenin deli vaktinde!
Müezzinin sesi kulaklarıma nakşoluyor , gönlüm coşuyor bir anda san ki sen gelmişsin kapı aralığına şuam dibine kadar adına batırılmış bir nimet gibi konuyor dudaklarıma.

Soğuk sularda abdestimi alıyorum kendime gelirim belki diye ;
Sözlerim kendimden haylice büyük , gözlerinde küçülmekte , büyümekte istemiyorum beni orta boylu sev beyzade…

Sahi sevebilecek misin ki günün birinde ?
Ya Habibim diyorum bir mucize , Nasip dedik itaat ettik Nasip eyle o Kulunu ömrüme en helalinden tenime!

Doğruluyorum Rabbime…
Duru/luyorum her rucu’da san ki guslüm oluyor ruhuma akıttığım göz yaşlarım.
Yanımda hayalimden bir Enfa beliriyor
Namazım bitiyor , duam alıyor gök kubbede yerini , sana koşuyorum sevgili …

Masa başına ilerlemekten aciz kalıyor bedenim , bitap düşüyor adımlarım yatağıma uzanıyorum “bal” renginde ki gözlerini öpüyormuş gibi yastığıma değdiriyorum yüzümü …

Saat Altı ;
Aklım fikrim sende Kaldı(!)

Esma Mina SARAÇ!